Hoe ontstaat verlatingsangst?

Zo rond de leeftijd van één jaar, gaat het kind meer onafhankelijk worden, maar ze voelen zich nog onzekerder als u of uw partner verdwenen zijn. Dit is dan ook meestal het moment dat verlatingsangst zich ontwikkeld. U zult zien dat het kind zich vastklampt aan u, weent of aandacht trekt, om maar te vermijden dat u uit zijn gezichtsveld verdwijnt.
De timing van de verlatingsangst kan verschillen van kind tot kind. Sommigen krijgen het vrij vroeg, anderen hebben er bijna geen last van.

Wat te doen?

Er zijn een aantal strategieën die u kunt gebruiken om het ‘ongemak’ van het kind tijdens deze moeilijke fase te verlichten:

1) Een juiste timing is essentieel. Probeer de start van de opvang niet aan te vatten tussen de leeftijd van acht maanden en één jaar, want dan is de verlatingsangst het meest voorkomend. Probeer er ook op te letten het kind niet achter te laten wanneer het moe, hongerig of rusteloos is.

2) Oefening baart kunst. Oefen om van mekaar gescheiden te zijn en introduceer nieuwe personen en plaatsen op een zeer geleidelijke wijze. Indien u zinnens bent om het kind bij een familielid of nieuwe babysit te laten vertoeven, inviteer dan deze persoon al eens op voorhand, zodanig dat het kind samen met u tijd kan doorbrengen met deze persoon. Indien het kind naar een nieuwe kinderopvang gaat, plan dan enkele wendagen (halve dagen) op voorhand, vooraleer het kind er een volledige dag alleen moet blijven.

3) Wees kalm en zet door. Creëer een afscheidsritueel dat plezant, liefhebbend en vastberaden is. Wees kalm en toon vertrouwen in uw kind. Benadruk het feit dat u zult terugkeren en leg hem uit hoelang u zal wegblijven. Wanneer het kind nog geen tijdsbesef heeft, kunt u het uitleggen door te zeggen dat u na een bepaalde activiteit (lunch, speeltijd,…) zult terugkeren. Geef hem of haar uw volle aandacht wanneer u afscheid neemt. Hou dan ook voet bij stuk en keer niet terug op dat moment, want dan worden de zaken nog veel moeilijker. Een laatste knuffel of kus en dan kan u echt best gewoon vertrekken.

4) Vertrouw op de personen bij wie u uw kind achterlaat op dat moment! Dit is de enige manier waarop uw kind genoeg (zelf)vertrouwen kan krijgen om deze periode door te komen. Hoe moeilijk het ook is om uw kind achter te laten wanneer hij of zij aan het schreien of roepen is, het is uitermate belangrijk om vertrouwen te hebben in de opvang om hiermee om te gaan. Het kan u beiden helpen door bijvoorbeeld na een kwartiertje na uw vertrek even contact op te nemen met de opvang. Tegen die tijd zijn de meeste kinderen gekalmeerd en zijn ze vaak aan het spelen met andere dingen.

Ga zeker niet terug in de opvang binnen! Vertrouw er ook op dat er een verzorgster is die wel even de aandacht en het verdriet van jouw kind kan afleiden. Zij zal waarschijnlijk meteen jouw kind bij zich nemen en het proberen af te leiden met iets leuks. Nog één keer zwaaien naar mama of papa en dan gaan spelen met het winkeltje! Buiten ,daar zie je een poes lopen, zo meteen gaan we knutselen en jij mag de kleur van de verf kiezen!,… Het beste wat u dan kunt doen, is gewoon meteen na de laatste kus of knuffel doorgaan en uw kind in goede handen achterlaten. Het moment van afscheid uitstellen en blijven terugkeren maakt het voor uw kind alleen maar moeilijker!

Posted in: Meer Tips